ج : بايد علم يا اطمينان به طهارت شرعى پيدا شود، وگرنه نجس است.
س : 103 - فروش گوشت مشكوك التذكيه جايز است يا نه؟
ج : جايز نيست.
س : 104 - اگر پا يا لباس انسان با فرش خانه اى كه غالبا اطفال و كودكان بر آن بول مى كند تماس پيدا كند، پا و لباس انسان نجس مى شود؟
ج : تا وقتى كه علم به تماس پا يا لباس با نقطه نجس پيدا نشده است لباس و پاك انسان محكوم به طهارت است.
س : 105 - اگر كسى لباس يا غذاى كس ديگرى را نجس كند و صاحب لباس و غذا نداند بر نجس كننده واجب است كه او را آگاه كند؟
ج : در چيزهايي كه طهارت واقعى شرط است بايد خبركند مانند آب وضو، غسل آب نوشيدنى و غذا اما اگر لباس و يا فرش و يا بدن كسى را نجس كند لازم نيست اورا خبركند.
س : 106 - اگركافر كتابى كارگر مسجدى باشد كه بدنش با سنگ و خشت و ديگر مصالح ساختمانى مسجد تماس پيدا مى كند و تر هم است چه حكمى دارد؟
ج : اجيركردن كافر براى مسجد بعد از آن كه شرعآ مسجد گفته شود جايز نيست اما ساختن قطعات پيش ساخته مسجد به دست كافر اشكالى ندارد به شرط اين كه بعد از تكميل كار مسجد تمام جاهايي را كه دست و بدن كارگر كافر در حال ترك با آن تماس پيدا كرده است با آب جارى شسته شود.
س : 107 - استخدام كافر براى كارهاى منزل چه حكمى دارد؟
ج : استخدام كافر جايز است به شرط اينكه دست و بدن تر كافر با چيزهايي كه طهارت در آن ها شرط است تماس پيدا نكند اما اجتناب از استخدام آنها بهتر است.س 108 - آبى كه از دامنه برف در پشت بند ها جمع مى شود و آب زياد و جارى هم است اگر فضله موش درآن ديده شود حكمش چيست؟
ج : اگر كسى كه از اين آب استفاده مى كند علم دارد به اين كه فضله موش از آغاز آب شدن برف همراه اين آب بوده است بايد اجتناب كند و اگر علم به ملاقات ندارد آب پاك است.
س : 109 - آيا عرق شخص جنب از حرام در هنگام جنب شدن و بعد از آن، پيش از غسل مطلقاً نجس است يا عرق اين دو زمان (هنگام جنب شدن و بعد از آن ) تفاوت دارد؟
ج : اقوى طهارت و پاكى عرق جنب از حرام است ولى نماز با آن جائز نيست (بنا بر قول به نجاست مطلقاً نجس است.
س : 110 - كفش ها و لباس هاى جرمى كه ازخارج وارد كشورهاى اسلامى مى شود چه حكمى دارد؟ در حاليكه معلوم نيست از پوست حيوانات تزكيه شده ( حيواناتى كه ذبح شرعى شده باشد) ساخته شده است يا نه.
ج : محكوم به نجاست است.استفاده نكردن از آن احوط است.
س : 111 - كارخانه هاى مقواسازى كه كاغذ هاى باطله،كتاب و قرآن را تخمير و تبديل به كارتن مى كند آيا اين كار جايز است.در صورت جواز آيا تطهير قرآن هاى آلوده به نجاست پيش از تخمير واجب است؟
ج : تطهير قرآن واجب، تخمير آن جايز اما توهين به قرآن و زير پا كردن آن حرام است.
س : 112 - استفاده از ظروفى كه اسم خدا و نام هاى مبارك انبياء و ائمه (ع ) بر آنها حك و نوشته شده است چه حكمى دارد؟
ج : در صورتى كه استفاده باعث نجس شدن اين ظروف نگردد اشكال ندارد.
س : 113 - حوض آبى است كه به واسطه لوله از منبع آب بر شود.درصورتى كه آب كمتر از حد كر در اين حوض جمع شده باشد و آب از منبع قطع شده باشد تنها آب باقيمانده از داخل لوله در حوض بريزد آيا مى شود كه با اين آب حوض وضو گرفت و يا لباس شست؟
ج : اگر به مقدار كر است وضو و تطهير لباس نجس جايز است اما اگر آب حوض كمتر از كر است و پاك، وضو گرفتن، شستن دست و صورت، با آن مانعى ندارد اما از ملاقات با نجاست اجتناب شود.
س : 114 - دو توده برف است كه در فصل بهار آب مى شود و آب آن در مسير فرود آمدن يك جا مى شود و تقريباً به اندازه ثلث آب آسياب مى رسد اگر بر روى يكى از اين توده ها فضله موش ديده شود اين آب چه حكمى دارد؟
ج : اگر آب توده برفى كه فضله موش ندارد پيش از يك جا شدن با آب توده برفى كه فضله موش دارد به اندازه كر باشد.آب پاك است زيرا آب نجس با ملاقات با آب كر پاك مى شود و اگر به اندازه كر نباشد همه آن آب نجس است.
س : 115 - كاغذ كتابها و قرآن هاى آلوده به نجاست در منبع تخمير انداخته مى شود آب اين منبع هميشه مضاف است البته همين منبع متصل به لوله آب شهرى هم است آيا اين آب نجسى است و در صورت پاشيده شدن همين آب بر بدن و لباس، نماز با آن جايز است يا نه؟
ج : آب مضاف با ملاقات نجس، نجس مى شود هر چند كه به آب كر يا جارى متصل باشد.در صورت پاشيده شدن بر بدن و لباس، آنها هم نجس مى شود ولى انداختن و خميركردن قرآن با آب نجس حرام است.
س : 116 - آبى كه ازكارخانه ها، حمام ها و خانه هاى مسكونى به صورت نهر و جويي با رنگ و بوى مخصوص جارى مى شود چه حكمى دارد؟
ج : اگر علم و يقين به نجاست آن نيست پاك است اما احتياطاً اجتناب شود.
س : 117 - در روزنامه ها، مجلات و نشريات گاهى نام مبارك پيامبر(ص ) و امام (ع ) ديده مى شود اگر همين روزنامه ها و مجلات را كسى در سطل هاى زباله ببيند وظيفه اش چيست؟
ج : اگر اوراق قرآن مجيد يا نام هاى مبارك پيامبر(ص ) و امامان (ع ) در معرض نجاست و اهانت ديده شود بايد تطهير و جمع آورى شود.
س : 118 - نوشيدن آب برفى كه در گودال ها جمع شده است چه حكمى دارد؟
ج : اگر علم و يقين به نجاست آن نباشد، جايز است.
س : 119 - مى گويند( كسى كه نماز نمى خواند كافر است.) آيا نجس هم است؟
ج : نجس نيست.
س : 120 - اگر فضله موش در برف ديده شود استفاده از آب اين برف چه حكمى دارد؟
ج : به طور كلى اگر انسان علم به ملاقات با نجاست در هنگام آب شدن برف داشته باشد بايد از آن اجتناب شود.
س : 121 - اگر كسى مخرج بول و غايط خود را با آب تطهير نكند و وضو بگيرد آيا نمازش صحيح است؟
ج : باطل است.
س : 122 - در طويله هاى سر بوشيده كه آفتاب نمى تابد و در آن گاو و گوسفند، گوساله و بره مى زايند و خون و نجاست آن به طوركلى پاك نمى شود بلكه در كوشه و كنار طويله مى ماند و از سوى ديگر فضوله حيوانات تر است و نجاست همه جا سرايت مى كند، اگر به انسان برسد نجس مى كند و علاوه براين پستان هاى گاو شيرده كه با اين فضله تماس پيدا مى كند و در هنگام دوشيدن شسته نمى شود اگر چه كه امكان شستن وجود دارد.از نظر شرعى چه حكمى دارد؟
ج : اگر يقين به آلوده بودن كود حيوانى به خون زاييدن گاو وگوسفند است نجس است.پستان گاو شيرده اگر عين نجاست در آن نباشد و يقين به نجاست نباشد باكا است.
س : 123 - در فصل زمستان كه همه جا را برف مى گيرد اگر كسى در دور و اطرات تريه در جاهاى كه اختصاص به رفع حاجت (توالت ) داده شده است كف كفش انسان نجس شود وخاكى هم نيست كه باقدم زدن بر آن كفش پاك شود و معمولاكفش ها شسته نمى شود و درمسير راه برف ها نجس مي شود و همان برف ها با لباس آدم تماس پيدا مي كند آيا لباس نجس مي شود و براى نماز بايد شسته شود؟
ج : اگر يقين به نجاست پيدا شود نجس مى شود و اگر شك به نجاست پيدا شود تطهير لازم نيست.

احكام وضو